Kids

Kinder fotografie

Kindjes en fotosessies zijn vaak geen goede combinatie. Zeker als ze nog vrij jong zijn en net kunnen lopen. Je heb gemiddeld 3 soorten kindjes. Het ‘bange’ kindje, het ‘ik ben overal en zit overal aan kindje’ en dan heb je als laatste het ‘ik doe lief zitten en zet mijn ongelooflijke kiespijn glimlach op’ kindje. 

Alle drie hebben ze uitdagingen. 

Gezien ik zelf een tweejarige ‘ik ben overal en zit overal aan kindje’ heb (overigens alleen ergens anders, thuis blijft hij overal van af). Ben ik dit soort kindjes redelijk gewend. Bij deze kindjes is het vooral ook voor de ouders vermoeiend en zeer pittig de sessie. Voor mijzelf vind ik het sowieso wel meevallen met vermoeiend, ik ‘zit’ maar en moet vooral in die 1e seconde die je per minuut krijg DE foto schieten. Dit kost voor mij concentratie, maar geen fysieke energie. Voor de mama’s is het keer op keer weer terug zetten. Een stoeltje helpt vaak wel iets, want je kan ze op de juiste plek zetten. Als ze staan en rond lopen zit je soms met verkeerde belichting. Ik hou zelf van dit soort kindjes! Weet je waarom? Zowel ik als de ouders zijn extra blij als we een prachtige foto hebben gemaakt. Daarnaast heb je altijd iets unieks en ze zitten nooit ‘saai’ stil. Hebben vaak de meest unieke uitdrukkingen en expressies. Ik wil niet zeggen dat het ‘altijd’ goed komt, maar met deze kindjes heb ik eigenlijk zelden een ‘mislukte’ sessie. Wat heel belangrijk is voor deze kindjes is dat de sessie kort is. Want de langer het duurt, de lastiger het word voor hen, maar ook vermoeiender voor de ouders om dit voor elkaar te krijgen. 

Tips: zorg dat iemand mee is die enig geduld met jouw kindje heeft en waar hij/zij gek op is. Want geloof me, jouw kindje zal tijdens zijn/haar sessie het bloed onder je nagels uit krijgen en jouw geduld word op de proef gesteld. MAAR het is het echt allemaal waard!! Dat vertel ik uit ervaring! 

Dan als tweede hebben we de kindjes die eenkennig of bang zijn (vooral in nieuwe omgevingen). Deze kindjes zijn voor mij de moeilijkste. Maar met goede voorbereiding kom je een heel eind. Deze kindjes willen het liefst alleen maar aan mama of papa hangen, gaan huilen zodra ze neer gezet worden. Het belangrijkste bij deze kindjes is dat we de tijd nemen. Zoveel tijd als we nodig hebben. De meeste kindjes ontdooien binnen 15 minuten. De lastigste kunnen soms wel 30 minuten duren. Het belangrijkste is, dat we niet te veel forceren. Zorgen dat ze iets mee hebben van knuffel of speelgoed wat zowel oke is op een foto als waar ze gek op zijn. Natuurlijk proberen we deze niet op de foto te hebben, maar als ze echt geen afscheid willen nemen. Mijn zoontje MOET altijd zijn autotjes beet hebben. Wij vinden het dan ook niet storend dat deze vaak erbij op de foto staan en zorgen dan dat hij autootjes beet heeft die geen felle kleuren hebben. Natuurlijk proberen we dat hij ze even neer legt, maar gezien wij een kindje hebben van de eerder beschreven soort, nemen we de autootjes voor lief en ‘vechten’ we liever om andere dingen als zitten en kijken haha. 

Bij bange kindjes is het belangrijk dat we ze betrekken bij het proces. Soms laat ik mijn zoontje even ‘los’ en dat helpt vaak ook, andere kindjes zien doen. Daarom kan soms een minisessie dag toch veel helpen, omdat ze vaak het voorgaande kindje bezig zien zijn. Zeker omdat ik bij deze kindjes aanraad om extra vroeg te komen zodat ze kunnen wennen aan de ruimte en flitsen en dergelijke. 

Tips: wees altijd minimaal 10/15 minuten te vroeg, zodat je kindje kan wennen. 

Als laatste hebben we eigenlijk het moeilijkste soort. Ik noem ze voor het makkelijke even de ‘people pleaser’. Dat betekend dat ze graag iedereen tevreden maken en proberen te doen wat je zegt. Ze zetten vaak heel netjes hun glimlach op. Welke vaak een zeer verkrampte vastgeplakte kiespijn hebbende glimlach is die we wat we ook doen er niet af krijgen. Dit vind ik zelf het moeilijkste soort. Waarom? Omdat ze juist zo graag willen! Alleen de glimlach die ze denken perfect te doen ziet er vaak niet zo perfect uit. Ze zitten vaak heel netjes, als een standbeeld. Ik denk dat we er allemaal wel een beeld bij hebben. Voor mij vooral heel lastig omdat ik ze echt moet poseren, want op zichzelf geen probleem is, alleen krijg je dan vaak heel veel van het zelfde en zelfs als ik ze leuk neer zet nog steeds een standbeeld. Het enige wat daarbij werkt is dat de persoon mee komt die altijd gek doet met ze, waar ze goed om lachen en vooral gek doen. Ook dit heeft niet altijd het resultaat wat we willen. Wat dan vooral belangrijk is voor de ouders, is om te bedenken wat ‘het meeste’ hun kindje is. Waarop hij het meeste lijkt zoals hij is. Fotografisch gezien zijn deze kindjes juist makkelijkst, want ze doen wat ik wil. Maar als ouder zijnde is dit vaak niet geheel zoals je wilde. Maar daar in tegen zijn de kindjes van alle 3 de soorten, vaak niet wat ouders wilde hihi. Daarvoor zijn het kinderen en vind ik ze geweldig! 

Zo merk je maar, voor mij als fotograaf is het elke keer weer een verrassing hoe het kindje is. 

Laat me weten als ik nog een soort kindje vergeten ben hihi. En vergeet niet, alles is een feest voor kinderen en zolang je het ook een feestje maakt, komt alles goed (bij de kleine kinderen). 

Wil je je opgeven voor de eerst volgende mini sessie dagen voor kindjes? Klik HiER

Liefs Gertrude 

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *